Groepsfoto

De introductieweek is voorbij, en het is weekend! Een mooie gelegenheid om nog wat zaken te regelen, de stad te gaan verkennen, foto's te maken en uit te gaan. Vanavond is er een feestje dat georganiseerd wordt door ESN. Eigenlijk is er ook City Race, maar ik zou dan weinig tijd hebben om naar de supermarkt te gaan en te eten, enzo, dus ik denk dat ik alleen naar het feest ga.

Ik heb deze laatste dag wel interessante informatie gekregen van ESN. Zo bestaat er zoiets als "ESN at schools". Als ik me daarvoor opgeef kan ik op scholen iets vertellen over mijn thuisland en het is een mooie gelegenheid om te zien hoe het er op Finse scholen aan toegaat. Eigenlijk leer ik namelijk voor lerares, maar die specifieke lessen die daar aan gewijd zijn in Frankrijk (aardrijkskunde voornamelijk, want dat ga ik dan ook geven) kan ik hier niet echt volgen, dus zo heb ik wat dat betreft nog iets.

Oh, en er is ook een groepsfoto gemaakt van alle internationale studenten:

Het hostel

Okee, ik heb niks in het bijzonder te doen, dus ik heb toch mijn computer nog maar even opgestart. Ik heb zoveel te vertellen dat ik wel kan blijven kletsen (en ik denk dat ik voorlopig ook véél updates ga geven). Ik zit nu in de hal. Tot voor kort was mijn kamergenootje Anya (een aardigere dan dat Poolse geval, hoor, Annabel) bij me, maar ze was moe, dus ze is naar bed gegaan.

Zoals ik zei is er absoluut niks mis het hostel, maar ik keek er erg uit om naar mijn eigen kamer te gaan maandag. Ik bedacht me zelfs hoopvol dat ik al op de helft zit na deze nacht. Ik wil toch even mijn mening bijstellen, want het is hier toch wel erg gezellig. Ik spreek de Franse meisjes niet zoveel, want zij zijn op vakantie en gaan dus iedere avond wel weg, en wij (Katarina, Anya en ik) moeten iedere dag naar school, enzo, dus logischerwijs zie ik de Russische meisjes veel meer. Natuurlijk vind ik ook wel aansluiting bij mijn tutorgroep, want ik heb de hele middag met hen doorgebracht, maar hier in het hostel is iedereen er ook pas net, dus we zitten wat meer in dezelfde situatie.

Katarina woont in Duitsland en haar vader is Duits. Ze heeft maar een half jaar Engels gehad in totaal en ze spreekt met een heel zwaar, bijna karikaturaal accent (zo zegt ze standaard "und" in plaats van "and" en gooit ze er sowieso geregeld Duitse woorden tussendoor), maar ze is wel te begrijpen natuurlijk. Ik mag haar wel graag. Zij is geen Erasmus-studente zoals ik, en zij heeft een ongemeubileerd appartement toegewezen gekregen, dus moet ze daarvoor nog allerlei zaken regelen. En ik dacht dat ik veel aan mijn hoofd had! Ik heb heel veel zitten kletsen met haar vanavond (onder andere over het feit dat ze per ongeluk water met prik had gekocht bij de Lidl en dat het kraanwater hier stukken schoner is dan in Frankrijk of Rusland), maar haar telefoon ging en ze begon in het Duits te praten. Ik spreek niet echt Duits, maar ik kan het wel goed volgen (net als de meeste Nederlanders, denk ik), en het klonk nogal privé, dus ik ben maar naar de gang gegaan en heb daarna verteld dat ik haar wel begreep. Dat leek me wel zo netjes, en ze leek het heel erg te kunnen waarderen.

Ik kijk nog steeds erg uit naar maandag, want het is wel een beetje behelpen, maar ik begin het ook hier erg naar mijn zin te krijgen. Ik heb uiteindelijk een koelkast gevonden, al was dat voor mijn pizza natuurlijk wat laat. Hij was sinds dinsdagavond buiten de koelkast en ik ben niet helemaal zeker of ik het op had moeten eten, maar het was afgebakken en het rook nog goed, dus ik heb de gok maar gewaagd en tot nu toe voel ik me goed.

Eerste dagen

Zo... Ik zit nu in een hostel (mijn huurcontract begint pas op 1 september en dat is geen werkdag, en dit kwam goedkoper uit dan een maand extra huren) in Turku en ik heb er net twee schooldagen opzitten. Ik ga proberen te vertellen wat er sinds vertrek zoal is gebeurd en wat mijn indrukken zijn.

Goed, mijn vliegtuig vertrok dinsdagmiddag om twee uur. Afscheid nemen van mijn familie was wel even stom, maar net voor vertrek heb ik met een Zweedse meneer gepraat die op vakantie was geweest in Parijs en dat was wel gezellig, dus was ik gelukkig wat afgeleid. Ik had nog nooit gevlogen, dus dat was op zich al een nieuwe ervaring. Het is wel comfortabel, alleen heb ik nogal wat last van mijn oren gehad sinds ik landde in Stockholm. Daar heb ik overigens bijna mijn volgende vliegtuig gemist en kreeg ik nog zo ongeveer ruzie met een Amerikaan die meende dat ik bij de verkeerde gate was, of zoiets. In ieder geval was ik een uur vroeger in Helsinki dan ik had gedacht, omdat de tijd op mijn vliegticket Finse tijd was en ik dacht dat het de Franse tijd was, dus kon ik ook een bus eerder naar Turku nemen. Op een gegeven moment moest ik overstappen, maar ik verstond niet wat de buschauffeur omriep en dus moest ik het navragen. Toen ik vertelde waar ik vandaan kwam merkte een Algerijn op dat ik dan wel in het Frans met hem kon gaan kletsen. Op zich was het wel interessant, want hij vertelde veel over Algerije (dat hij nog zijn hele schooltijd les heeft gehad in het Frans, omdat er  na de onafhankelijkheid nog steeds alleen leraren waren die les gaven in het Frans bijvoorbeeld), al had hij eigenlijk een beetje iets onguurs over zich. Ik weet niet precies hoe ik het uit moet leggen. In ieder geval vond ik het wel een beetje vervelend toen we er waren, want doordat ik een bus vroeger had genomen was ik er ook een uur vroeger en ik moest wachten tot mijn tutor - die van niks wist en wiens telefoonnummer ik ook niet had - me kwam halen. Het was maar 13 graden, ik droeg een blouse met korte mouwen en het busstation was eigenlijk niets meer dan een parkeerplaats, dus op dat moment kreeg ik echt mijn bedenkingen wat betreft het eigenlijke nut van deze uitwisseling, maar eenmaal in mijn hostel ging het al beter.

De volgende dag - gisteren - was meteen de eerste introductiedag. We hebben allerlei mededelingen gekregen betreffende de universiteit, de methodes, wat plagiaat is, etc. Toen hadden we een lange pauze en dus heb ik met mijn tutor een Finse bankrekening geopend, mijn studentenkaart betaald en me ingeschreven. Daarna was het tijd voor iets leukers: een bustour door Turku, een korte wandeling door het kasteel en een bezoekje aan de kathedraal. 's Avonds in het hostel was het ook niet ongezellig, want ik kreeg wat meer gelegenheid om te praten met mijn kamergenootjes: er zijn twee Franse meisjes die op vakantie zijn en twee Russische meisjes die ook bij mij op school zitten en in dezelfde situatie zitten als ik wat betreft hun huurcontract. Ook heb ik even kunnen MSNnen en Skypen met mijn ouders. Vandaag was wat minder nuttig: er waren verschillende bijeenkomsten voor de studies die je kunt kiezen, maar ik ben niet zo veel opgeschoten daarmee. Wel had ik een afspraak met een van mijn leraressen en dat was wel belangrijk, want ze heeft me al een bibliografie gegeven waarmee ik aan de slag kan, en ik heb gevraagd hoe het werkt wat betreft de methodes. Ik was in ieder geval al om half een klaar en dus heb ik toen gegeten en wat door de stad gelopen met de anderen uit mijn tutorgroep: een Koreaanse, een Colombiaanse en een Duitse.

En nu ben ik dus weer in het hostel, in de hal, want in mijn kamer doet internet het niet. Naast mij zit een jongen uit Iran. Hij is wel aardig, behalve dan dat hij dacht dat ik dacht dat hij de kaart om mijn kamer in te komen had gestolen. Maar die ben ik uiteraard gewoon zelf kwijt geraakt ergens. Gelukkig heb ik gewoon een nieuwe gekregen, al ben ik nu extra bang 'm weer kwijt te raken of andere belangrijke documenten te verliezen.

Mijn eerste indrukken zijn wel goed. Even heel generaliserend: Finnen zijn erg blond, en nogal... Tja, hoe moet je dat zeggen? Eh... Een stuk minder extravert dan Fransen, denk ik. Alles lijkt ook beter georganiseerd te zijn en stukken minder... chaotisch te gaan dan in Frankrijk. Alleen weet ik nog niet of ik het echt naar mijn zin heb. Het ene moment wel, en het volgende vraag ik me af wat ik hier eigenlijk in vredesnaam doe. Maar goed, ik kijk erg uit naar het moment waarop ik in mijn eigen kamer kan, al kan ik niks slechts zeggen over het hostel. Maar dan kan ik mijn koffer uitpakken, hoef ik geen kamer meer te delen met anderen (ik deel een appartement met twee anderen, maar ik heb dan wel mijn eigen kamer) en hoef ik niet zo bang te zijn dat ik spullen kwijtraak. Ik heb dan een betere internetverbinding en ik kan dan echt het idee gaan krijgen dat ik hier nu "woon". Dus ik kijk wel uit naar maandag, maar goed... Morgen is een drukke dag: er zijn verschillende bijeenkomsten (leukere dan vandaag: die van de ESN - een organisatie voor Erasmus-studenten - bijvoorbeeld) en daarna is er City Race, alleen weet ik niet precies wat dat is. Ik hoorde het alleen van Simone, mijn Duitse medestudente. Tot slot heb ik nog een feestje, dus misschien heb ik dan helemaal geen tijd om te twijfelen, of wat dan ook.

Voorbereidingen

Morgen om deze tijd zit ik als het goed is in het vliegtuig, ergens tussen Parijs en Stockholm, maar de laatste dagen ben ik al bezig geweest de laatste puntjes op de i te zetten: docenten mailen met wie ik persoonlijk contact op moest nemen, met mijn tutor wat dingen afspreken, Skype en MSN op mijn laptop installeren, mijn koffer inpakken natuurlijk... Maar eigenlijk ben ik al veel langer bezig, hoor!

In november 2011 ben ik begonnen informatie in te winnen, via de site van mijn eigen universiteit, via de leraar die daar over gaat, door in Rennes (ik zit op een andere campus, in Saint-Brieuc, zo'n 100 km van het "hoofdgebouw") naar de Semaine Internationale (Internationale Week) te gaan. Vervolgens moest ik een dossier inleveren waarin ik onder andere aan moest geven naar welke buitenlandse universiteit ik wilde. Je moest dan kijken naar de lessen (ze moeten een beetje lijken op wat je thuis zou behandelen) en de taal waarin onderwezen werd. Ik wilde eerst naar oost-Europa, maar daar boden ze (op een universiteit in Polen na) geen lessen in het Engels aan, en jullie begrijpen dat mijn Hongaars en Roemeens niet al te best zijn. In overleg heb ik toen gekozen voor Uppsala in Zweden als eerste keuze en Turku in Finland als tweede keuze. Eigenlijk mocht ik nog een derde universiteit kiezen, maar ik heb het maar zo gelaten om het toch wat meer coherent over te laten komen en niet de indruk te geven dat ik wilde gaan om maar te gaan. Niet dat dat niet zo was overigens, hoor. In de bijgesloten brief waarin ik mijn beweegredenen duidelijk moest maken heb ik ook een hoop onzin opgehangen: dat ik in het onderwijs wil werken en dat het dan interessant is om te zien hoe dat in het buitenland gaat en dat Finland bekend staat om het degelijke scholensysteem, en meer van dat soort flauwekul.

Toen was het wachten op antwoord. Rennes 2 (mijn universiteit) selecteert op schoolresultaten, niveau van de taal waarin je les gaat krijgen, je motivatie (gebaseerd op wat je vertelt in die brief dus) en in welk jaar je zit. Uiteindelijk bleek dat ik mocht gaan, zij het niet naar de bestemming van mijn eerste keuze. Daarna volgden administratieve voorbereidingen: mijn learning agreement (dat is een contract waarin mijn eigen universiteit zich verplicht mijn semester te valideren als ik het haal), een formulier om financiële hulp te krijgen, een budget opmaken, een kamer vinden uiteraard... Dat heb ik gedurende de zomer gedaan.

Nu hoef ik dus alleen nog te zien dat ik de enorme hoeveelheid spullen die mee moeten in mijn koffer krijg zonder het maximale gewicht (23 kg) te overschrijden. Ik zal de eerstvolgende dagen nog heel veel te regelen hebben en ik zal best moe zijn, gezien ik morgenochtend heel vroeg hier weg moet en ik pas om half 12 's avonds 's avonds daar ben, maar als het goed is zal ik proberen donderdagmiddag iets te vertellen over mijn eerste indrukken.

Jarig!

Ja, vandaag vier ik mijn verjaardag en ik word alweer 22! Het is natuurlijk een heel gezellige dag geweest: we hebben taart gehad (schwarzwälder kirschtorte om precies te zijn), en vanavond krijgen we nasi met saté, die mijn zusje uit Nederland mee had genomen. We zijn ook naar het strand geweest.

En wat ik heb gekregen? Van mijn ouders een praktisch cadeau: een ladyshave die zo te zien stukken beter is dan het onding dat ik had. Mijn zusje heeft me een reisgids over Finland gegeven, en ik heb daarin al aardig wat dingen gevonden die ik zou kunnen bezoeken. Ik ben heel blij met alles, maar er is alleen een klein minpuntje: de dag gaat veel en veel te snel...

Een koffer en een kaart

Gisteren ben ik voor vakantiebegrippen best druk geweest. Allereerst moest ik vroeg op omdat ik 's ochtends op de markt stond. Toen ik tussendoor even naar huis liep om iets te drinken te halen was de post geweest en daar zat mijn Europese Ziekteverzekeringskaart bij. Hiermee kan ik aantonen dat ik in Frankrijk verzekerd ben.

's Middags ben ik naar Saint-Brieuc geweest om een koffer te kopen. Ik had er namelijk nog geen van mezelf en die van mijn ouders is sowieso versleten en aan de kleine kant. Mijn aankoop is lichtblauw, met een vlinder op de voorkant en groot. Héél groot. Eigenlijk had ik een foto willen maken, maar momenteel heb ik geen usb-kabel bij de hand, dus dat wordt lastig.

Nu dacht ik dus dat ik (bijna) alles rond had en ik bij wijze van spreken alleen mijn spullen nog maar hoefde in te pakken. Nou, nee dus... De universiteit waar ik ga studeren heeft de definitieve lijst met lessen gepubliceerd. Vind ik ineens geen een van de geschiedenis-gerelateerde lessen die ik gekozen heb terug! Ik ben nogal makkelijk gestrest en dit was genoeg om me in paniek te krijgen. Het heeft me in mei veel gepuzzel gekost om iets op te stellen waardoor ik precies 30 credits kreeg (moet van mijn eigen universiteit hier thuis) en verder was er sowieso niet zo heel veel keuze. Gelukkig viel het mee: die lessen zijn "self study courses" en staan om die reden niet op de lijst. Ik hoef alleen even contact op te nemen met de contactpersoon die er over gaat. Pff, hopelijk valt het vanmiddag bij de tandarts ook zo mee...

Finland en Turku

Zoals ik al gezegd heb wil ik dit blog deels gebruiken om te vertellen over mijn Erasmus-uitwisseling. Nu heb ik al van twee mensen gehoord dat ze me graag willen volgen als ik eenmaal in Finland zit, en daarom dacht ik, laat ik eens iets vertellen dat ik nu al weet (en wat ik op Wikipedia lees) over het land.

Ik hoef jullie niet te vertellen dat Finland - officieel de Republiek Finland - in het noordoosten van Europa ligt. Het land grenst aan Zweden, Noorwegen en Rusland en aan de andere kant van de Finse Golf ligt Estland. De hoofdstad is uiteraard Helsinki, en dat is op Reykjavik na de meest noordelijk gelegen hoofdstad ter wereld. Met slechts 5,4 miljoen inwoners, waarvan het merendeel in het zuiden woont, is het het dunst bevolkte lid van de Europese Unie, en tevens het meest beboste. Finland staat natuurlijk ook bekend om zijn enorme hoeveelheid meren, ongeveer 188.000 om precies te zijn, en heeft een gematigd landklimaat in het zuiden.

Qua cultuur en taal is er een overduidelijk verschil met andere Scandinavische landen, hoewel er wel Zweedse invloeden zijn. Finland heeft namelijk van de 12de tot de 19de eeuw bij Zweden gehoord, en 5,4% van de Finnen spreekt Zweeds - een officiële taal - als moedertaal. Finland was van 1815 tot 1917 van Rusland, en daarom zijn er ook Russische invloeden. Na een burgeroorlog werd het land onafhankelijk. 

Afgezien van meren, kou en bos staat Finland uiteraard ook bekend om Nokia, de Moemins en de sauna.

De stad waar ik heenga heet Turku, maar heeft - net als veel Finse plaatsen - ook een Zweedse naam: Åbo. Turku ligt in het zuidwesten, aan de monding van de rivier de Aura in de Oostzee:

Turku ontwikkelde zich in de 13de eeuw tot de eerste stad van Finland en was lange tijd dan ook de hoofdstad. Hier kwam verandering in toen het land Russisch werd en men vond dat er te veel Zweedse invloeden waren, en dus moest Turku zijn positie van belangrijkste en grootste stad van Finland afstaan aan Helsinki. 

Tegenwoordig is Turku met 175.000 inwoners de vierde stad van Finland. Er zijn twee universiteiten, waaronder de enige Zweedstalige van het land. Hier ga ik lessen volgen (wel in het Engels, hoor!). In 2011 was Turku samen met Tallinn in Estland de culturele hoofdstad van Europa. 

Turku heeft twee belangrijke bezienswaardigheden: de kathedraal, die in 1300 werd ingewijd, en een kasteel dat eveneens uit de 13de eeuw stamt.

Dat was het wel. Ik vertrek op 28 augustus, en zal vanaf dat moment gaan vertellen wat ik zoal meemaak, wat mijn indrukken zijn en dergelijke. Ik doe dat voornamelijk gewoon omdat ik dat leuk vind en omdat ik dat later dan nog eens terug kan lezen, maar als het je interesseert kun je me natuurlijk gewoon blijven volgen en eventueel reageren.